Με πρωτοβουλία της Βουλευτή Π.Ε. Κοζάνης, Καλλιόπης Βέττα και τη συνυπογραφή 10 ακόμη Βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, κατατέθηκε κοινοβουλευτική ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων προς τους υπουργούς: Πολιτισμού, Εσωτερικών, Εθνικής Οικονομίας & Οικονομικών, με θέμα:
«Αναπάντητα ερωτήματα για επιχορηγήσεις, διαφάνεια, στελέχωση και τον νέο Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης».
Πρόκειται για τη δεύτερη ερώτηση που αφορά την κακοδιαχείριση στο ΕΜΣΤ, δεδομένου ότι στην προηγούμενη που κατατέθηκε τον Φεβρουάριο 2026 οι αρμόδιοι υπουργοί άφησαν αναπάντητα κρίσιμα ζητήματα διαφάνειας, λογοδοσίας και χρηστής διοίκησης στη λειτουργία του μουσείου, ενώ σε σειρά θεμάτων παρέθεσαν απλώς γενικόλογες διατυπώσεις.
Ενδεικτικά, δεν εξηγήθηκε η σημαντική και κατακόρυφη αύξηση των έκτακτων επιχορηγήσεων που έλαβε ο φορέας από το Υπουργείο Πολιτισμού την τελευταία τριετία, αφού δεν προσκομίστηκε κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει τη σκοπιμότητα και τη νομιμότητά τους, ούτε όμως παρασχέθηκαν συγκριτικά στοιχεία με προηγούμενες περιόδους, ώστε να τεκμαίρεται με αντικειμενικό τρόπο η «εκτόξευση της παραγωγικότητας» που επικαλείται το Υπουργείο. Ως προς τη διαφάνεια και τη χρηστή διοίκηση, δεν τεκμηριώθηκε ο τρόπος και οι μηχανισμοί ελέγχου που θεωρητικά εφαρμόζονται, ούτε όμως εισφέρθηκαν στοιχεία σχετικά με τη συμμόρφωση του φορέα σε προηγούμενο διαχειριστικό έλεγχο, για την περίοδο 07/2022-06/2023, από τον οποίο προέκυψαν σοβαρά ευρήματα (όπως απουσία εσωτερικού ελέγχου, μη σύνταξη οικονομικών καταστάσεων, πλημμελής ανάρτηση στη «Διαύγεια» κ.α.).
Ως προς την υποστελέχωση του ΕΜΣΤ, οι απαντήσεις επιβεβαιώνουν ότι είναι καλυμμένες μόνο 48 από τις 88 οργανικές θέσεις, όμως δεν παρασχέθηκε αιτιολόγηση για την πρακτική της διοίκησης του φορέα να επιλέγει μονίμως, αντί για κάλυψη των κενών με προσλήψεις, τη σύναψη "εξωτερικών συνεργασιών", χωρίς αντικειμενικές διαδικασίες, εγκαθιδρύοντας έναν αναξιοκρατικό -και παράλληλο- μηχανισμό απασχόλησης ημετέρων.
Αντίστοιχα, ως προς τον υπό κατάρτιση νέο Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας (ΕΚΛ), που προωθεί επιμόνως η Διοίκηση του μουσείου, δεν αποσαφηνίστηκε ούτε το περιεχόμενο ούτε η θεσμική του πορεία, ενώ δεν απαντήθηκε καν το πως θα διασφαλιστει η «ευελιξία» και η «αποτελεσματικότητα» που επικαλείται, δεδομένου ότι τίθενται ακόμα και ζητήματα συμβατότητας με το ισχύον προσοντολόγιο του ΑΣΕΠ και τα περιγράμματα θέσεων του Υπουργείου Εσωτερικών. Επομένως, παραμένει το κρίσιμο ερώτημα, εάν τελικά ο «νέος» ΕΚΛ αποτελεί «εργαλείο εκσυγχρονισμού» ή συνιστά έναν μηχανισμό πρόσληψης ημετέρων και εκ των υστέρων θεσμοθέτησης των ήδη εφαρμοζόμενων στρεβλών πρακτικών, χωρίς διαφάνεια, αξιοκρατία, επαρκή τεκμηρίωση και θεσμική διαβούλευση.
Κατόπιν των ανωτέρω οι Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ επανέρχονται με νέο κοινοβουλευτικό έλεγχο, καλώντας τους συναρμόδιους υπουργούς να απαντήσουν συγκεκριμένα στις καταγγελίες της προηγούμενης και της παρούσας Ερώτησης και να καταθέσουν στη Βουλή τα στοιχεία που απαιτούνται για όλα τα ζητήματα που αφορούν σε πεπραγμένα της Διοίκησης του φορέα, από τη διαχείριση των αδικαιολόγητα υψηλών επιχορηγήσεων, που αφορούν δημόσιο χρήμα, μέχρι τις στρεβλές διοικητικές πρακτικές που ακολουθεί σε ζητήματα στελέχωσης, διαφάνειας και λογοδοσίας, επιδιώκοντας παράλληλα να εγκαθιδρύσει αυτές ως κανονικότητα, μέσω της προώθησης νέου Ε.Κ.Λ

 



Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μέρα ζώσας μνήμης και διαρκούς αγώνα.
Από το Σικάγο του 1886, όπου οι εργάτες διεκδίκησαν το οκτάωρο πληρώνοντας με το αίμα τους, μέχρι τις μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις του 20ού αιώνα, η Πρωτομαγιά μας θυμίζει ότι τίποτα δεν χαρίστηκε — όλα κατακτήθηκαν με πάλη.
Στην Ελλάδα, η μέρα αυτή φωτίζεται και από μια άλλη, σκληρή μνήμη: την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής το 1944 — μια θυσία που υπενθυμίζει το διαχρονικό χρέος για αγώνα απέναντι στην αδικία και την καταπίεση.
Σήμερα, τα ίδια ζητήματα επιστρέφουν με νέους όρους:
αξιοπρέπεια στην εργασία, ουσιαστική ασφάλεια, σεβασμός στον άνθρωπο και στις συνθήκες δουλειάς — αλλά και στα πεδία που μας αφορούν όλους, από τον πολιτισμό και τους χώρους δουλειάς μέχρι κάθε δημόσια δραστηριότητα όπου η ασφάλεια και η ευθύνη δεν μπορεί να είναι διαπραγματεύσιμες.
Στον χώρο του Πολιτισμού και των μουσείων, γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει: επισφάλεια, υποστελέχωση, ελαστικές σχέσεις εργασίας, απαξίωση της δουλειάς μας.
Σε χώρους που υποτίθεται πως διαφυλάσσουν τη μνήμη, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι συχνά αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι.
Η ιστορία όμως που υπηρετούμε δεν είναι ουδέτερη.
Είναι γεμάτη αγώνες, ρήξεις και διεκδικήσεις.
Και μας καλεί να πάρουμε θέση.
Την Πρωτομαγιά απεργούμε.
Διεκδικούμε αξιοπρεπείς μισθούς, σταθερή εργασία, συλλογικές συμβάσεις.
Υπερασπιζόμαστε τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των μουσείων και του πολιτισμού.
Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και σιωπής.
Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργία και στις συγκεντρώσεις.
Κρατάμε ζωντανή τη μνήμη των αγώνων.
Γιατί η ιστορία γράφεται στους δρόμους.
Και εμείς είμαστε μέρος της.

Σωματείο Εργαζομένων στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης