Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι μέρα ζώσας μνήμης και διαρκούς αγώνα.
Από το Σικάγο του 1886, όπου οι εργάτες διεκδίκησαν το οκτάωρο πληρώνοντας με το αίμα τους, μέχρι τις μεγάλες κοινωνικές εκρήξεις του 20ού αιώνα, η Πρωτομαγιά μας θυμίζει ότι τίποτα δεν χαρίστηκε — όλα κατακτήθηκαν με πάλη.
Στην Ελλάδα, η μέρα αυτή φωτίζεται και από μια άλλη, σκληρή μνήμη: την εκτέλεση των 200 της Καισαριανής το 1944 — μια θυσία που υπενθυμίζει το διαχρονικό χρέος για αγώνα απέναντι στην αδικία και την καταπίεση.
Σήμερα, τα ίδια ζητήματα επιστρέφουν με νέους όρους:
αξιοπρέπεια στην εργασία, ουσιαστική ασφάλεια, σεβασμός στον άνθρωπο και στις συνθήκες δουλειάς — αλλά και στα πεδία που μας αφορούν όλους, από τον πολιτισμό και τους χώρους δουλειάς μέχρι κάθε δημόσια δραστηριότητα όπου η ασφάλεια και η ευθύνη δεν μπορεί να είναι διαπραγματεύσιμες.
Στον χώρο του Πολιτισμού και των μουσείων, γνωρίζουμε καλά τι σημαίνει: επισφάλεια, υποστελέχωση, ελαστικές σχέσεις εργασίας, απαξίωση της δουλειάς μας.
Σε χώρους που υποτίθεται πως διαφυλάσσουν τη μνήμη, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι συχνά αντιμετωπίζονται ως αναλώσιμοι.
Η ιστορία όμως που υπηρετούμε δεν είναι ουδέτερη.
Είναι γεμάτη αγώνες, ρήξεις και διεκδικήσεις.
Και μας καλεί να πάρουμε θέση.
Την Πρωτομαγιά απεργούμε.
Διεκδικούμε αξιοπρεπείς μισθούς, σταθερή εργασία, συλλογικές συμβάσεις.
Υπερασπιζόμαστε τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα των μουσείων και του πολιτισμού.
Στεκόμαστε απέναντι σε κάθε μορφή εκμετάλλευσης και σιωπής.
Συμμετέχουμε μαζικά στην απεργία και στις συγκεντρώσεις.
Κρατάμε ζωντανή τη μνήμη των αγώνων.
Γιατί η ιστορία γράφεται στους δρόμους.
Και εμείς είμαστε μέρος της.
Σωματείο Εργαζομένων στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης
